چه خوبه که مجبور نباشی صبح زود واسه کوه بیدار شی چون قرارساعت آزادی بود.من که مثه همیشه شب کم خوابیده بودم.ازتاخیر بچه هاخوشحال شدم.ساعت ۱۲ ظهر جمعه از کلوان راه افتادیم با کوله سنگین۳:۴۵ پناهگاه رسیدیم.لباسای خیس تعویض و نوشیدنی گرم و ....شب حسابی سرمون به برف آب کردن گرم بود.جمع صمیمی و شاد که تو زندگی شهری گم میشه رو اونجا خوب مشد لمس کرد.آواز و بحث ....موقع خواب که شد غصم گرفت آخه متاسفانه هیچ وقت تو کوه نه خوب میخوابم نه خوب میخورم.
.صبح ساعت ۶:۲۰ با گامهای آروم مسیرصعود رو در پیش گرفتیم. جمعه خیلی شلوغ بود و برفکوبی تا کهارنداشتیم. شنبه تیم دانشگاه تهران که بالاتر از پناهگاه چادرزده بودن نزدیک قله مشغول آموزش یخ و برف بودن!.۹:۳۵ تا ۱۰ قله کهار.ساعت۱:۲۰تا۱:۴۰ قله ناز.و برگشت.تیم پراکنده با فاصله از هم به سمت کهار برگشتیم.یه مقدار واسه برگشت انرژی باید ذخیره داشته باشی چون ازگردنه کهار ناز به بعد دوباره سربالاییه.من که سرما آزارم می دادمجبورشدم جلوتر سریع حرکت کنم تا گرم شم.ساعت ۵:۴۰ پناهگاه کهار تو کت پرجا خوش کردم با شکمی خالی که با ضعف التماس میکرد به دادش برسم.۴ نفر شب اونجا موندن و ۴ نفر از جمله خودم ساعت ۷شب پایین اومدیم.۸:۴۵تو ماشین داشتم به یه غذای گرم بعد از ۲روز فعالیت بدون غذافکر میکردم.
توجه:
۱:گاز با کپسول اظافه فراموش نشه.
۲:ظرف آب و کفش شب داخل کیسه خواب باشه.
۳:لباس خیس به موقع تعویض شه.
۴:نوشیدنی گرم یادتون نره.
۵:کیسه خواب و لباس گرم و جوراب اظافه و جوراب پر ضروریه.
۶:تو روزای تعطیلی به امید پناهگاه نباشید و حتما چادر همراه داشته باشید.